********************************************************************************************************

சரி, ச்செஸ் இன்னும் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன், பல சம்பர்தாய தொடக்கங்கள், புரிந்து கொள்வதற்கும் வேறு படுத்துவதற்கும் சிறிது காலம் பிடிக்கும். ஆனால் இத்தொடக்கங்கள் ஆட்டத்தின் உச்சகட்டங்களில் பெரிதும் கைகொடுப்பவை…ஆனால் இந்த தொடக்கங்களை ஒரே அடியாக பின்பற்றுபவன் சிறந்த ஆட்டகாரனல்ல, பல வேறுபாடுகள் உள்ளன. காஸ்பராவ் போன்ற ஆட்டக்காரர்கள், வலிந்தே பல முறை திசை மாறியிருக்கிறார்கள். மேலும் படித்து புரிந்தாலும், முடிந்தாலும் சில ச்செஸ் சவால்களை பதிவிக்கிறேன்.

*********************************************************************************************************

வெண்பாவில் ஒரு சில முயற்சிகள் எடுத்துப் பார்த்தேன். பல கட்டமைப்புகள் இருப்பதாக பலர் கூறி பயமுறுத்துவது மிகைப்படுத்தப் படுவதாகவே படுகிறது. தளைதட்டாதிருத்தல் அவசியம்.
சீர்களை சரியாக அமைக்கத் தெரிந்து கொண்டால், வெண்பா சுலபமாகவே படுகிறது. வெண்பா என்றவுடன் ஓடிக்கொண்டிருப்பவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பு, ஓசை நயம் தெரிபவர்களுக்கு வெகுசுலபமானது வெண்பா. இணையத்திலும் பல வளைத்தளங்கள் உள்ளன.(கீழே குறிப்பிடுகிறேன், ஒன்றில் நீங்கள் எழுதியதை சரிபார்க்கவும் முடியும்).

இப்போ தினந்தினம், எரிச்சல் தரும் முதலாளியிடம் அல்லல் படும் அன்பர்களுக்கு ஒரு சிறு முயற்சி:

மனசாட்சி இல்லா மனிதரிடம் நாள்முழுதும்
மானச்சீர் கெட்டுபணி செய்தலைநீ ஆனமட்டும்
தள்ளிவைஇல் லைபோடா மூடாவென் றுன்இரத்தை
அள்ளிவைய வன்முகதிற் கை.

இதோ வளைத்தளங்கள்:
http://www.virtualvinodh.com/avalokitam (இதில் தான் செய்யுளை சரிபார்த்திட முடியும்)
http://sezhunkaarikai.blogspot.com/2011/07/blog-post.html  (இது இலக்கண கட்டமைப்புகளை எளிதாய்ச் சொல்லும் தளம்)

இது போனஸ்: தமிழிலே பல அரிய புத்தகங்கள் உள்ளன, நூலகத்தில் கிடைக்கும் புத்தக்கடையில் கிடைக்கும், வீட்டிலே சோம்பல் முறித்துக் கொண்டிருக்கும் அன்பர் கையில்
நாட்டின் பல நூல்களை ஒரே தளத்தில் இலவசமாக இறக்குமதி செய்ய யாரோ செய்த முயற்சியை நான் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இந்த பெயர்த் தெரியா நண்பரது முயற்சிக்கு வாழ்த்துக்கள்.

http://knowingyourself1.blogspot.com/2011/04/free-tamil-books-tamil-pdf-books.html

முதலில் வருடத்தின் முதல் நாளை ஆராதிப்பது போல் வருடத்தை பலர் ஆராதிப்பதில்லை, அதனால் தான் கனவுகள் பெரிதாக இருப்பின், அதற்கேற்ப நடக்கும் முயற்சிகளெல்லாம் சிறிதாகவே இருக்கின்றன.

*************************************************************************************************

பொதுப்படையாக பேசுவதை தவிர்த்து, சொந்த விஷயங்களுக்கே வருகிறேன். நிறைய படிக்கவேண்டும் எனும் ஆர்வம் மேலும் இருக்கிறது, அதில் எந்த விதத்திலும் சந்தேகமில்லை. படிக்க வேண்டும் எனும் ஆர்வம் இருவகைப் பட்டது; ஒன்று பொதுவாகப் படித்தல், பொழுது போக்காய் படித்தல், இரண்டு ஒரு நோக்கத்தோடு படித்தல். இரண்டையும் தொடர்ந்து செவ்வனே செய்ய அவா நிறைய இருந்தும் சமூக கட்டமைப்பும், எதிர்பார்ப்பும் என்னை மென்மேலும் இத்திசையில் தொடரவிடா வண்ணம் பின்னுக்கிழுக்கின்றன.

நான் பின்னடையப் போவதில்லை! மருத்துவம் படிக்கும் விதை, ஆளமாக மனதிலே பதிந்து, வேர்விட்டு, மரமாக வளர்ந்துவிட்டது, அது பட்டுபோகாமல் தினமும் நீர்விட்டு, பூத்து, காய்த்து, கனியும் வரை சற்றே பொருத்திருக்க வேண்டும்.(தேவர்மகனின் வசனம் இங்கு நினைவு வருகிறது; தெரியாதவர்களுக்கு : வித நான் போட்டது) தினம் அந்த பராமரிப்பு, தணியா வேட்கையும் சாகாமல் பார்த்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

இதற்கு சரியான திட்டமும், அதை திறம்பட நடத்திக் காட்டும் திறமையும் வேண்டும். என்ன ஒரு விஷயம், காலம் பொன் போன்றது, ஆக, இந்த வருட்த்திற்குள் இதைச் சாதித்து விட வேண்டும் என்பது எனது எண்ணம்.

அடுத்ததாக பொழுது போக்கான விஷயமாய் திகழும் எழுத்தும் நானும். எழுத்தும் நானும் நல்ல நண்பர்கள் தான் இருந்தும் இந்த நட்பு மென்மேலும் பெருகவேண்டும் என்பது எனதவா. எழுதவேண்டுமென நினைப்பவன், நிறைய படிக்க வேண்டும். ஓரளவு படித்தாகிவிட்டது என்ற இருமாப்புடன் இன்றிலிருந்து எழுத நினைக்கிறேன்.

*****************************************************************************************************

வெண்பா எழுத வேண்டும் என வெகுநாட்களாக ஆசைப்பட்டதுண்டு. அதற்கு முதல் யாப்புத் தெரியவேண்டும்.

‘எழுத்தசை சீர்தளை அடிதொடை ஆறும்
செய்யுள் உறுப்பெனச் செப்புவர் புலவர்’       இல் தான் இருக்கிறேன்.

தொடர்ந்து படிப்பதில் வெண்பா இயற்ற வருகிறதா பார்ப்போம், இப்போது ஒரு உ.த.

அன்னையோ செல்வியோ ஆட்சிக் குவரட்டும்
திண்ணைக் கனவில் திடம்பெறுவோம் – வெண்திரைதான்
தீர்த்து வைக்கும் எல்லா பிரச்சனையும் நல்ல
தியேட்டர்உன் ஊரில் திற.

-       சுஜாதா

கணையாழி நவம்பர் 1992

வெண்பா சங்கத்திலிருந்துதான் வருனுமா என்ன?

வழக்கமாக எழுதாததற்கு, எதையாவது காரணம் சொல்லுவேன். ஆனால் இம்முறை வேறு, எவ்வளவு முயன்றும் வெகுநாட்கள் எழுத முடியவில்லை. மனதிர்கள் நாம் எல்லோரும் உணர்ச்சி மிருகங்கள். ஒரு துயரமோ, அதிர்ச்சியோ, ஏமாற்றமோ, மகிழ்ச்சியோ, எப்படி இரசாயண ரீதியில் உடலில் மாற்றம் ஏற்படுகிறதோ, அதே மாதிரிதான், இச்சம்பவங்களால் மனோவியல் ரீதியிலும் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. அப்படி ஏதோ ஒரு கோபத்தால், ஏமாற்றத்தால், துடிப்பிழந்து மனம் உடைந்து போனதனால் என்னையே தொலைத்த ஒர் உணர்வு. எத்துனை பேர் கேட்டபோதிலும், எவ்வளவு முறை முயன்ற போதிலும், எழுத நினைத்ததும், எழுத முயன்றதும் கைகூடாமலே போய்விட்டது. அல்லது, இப்படி மனோவியல் ரீதியில் மாற்றங்கள் உண்டு என்ற அறிவு தெரிந்ததால், அதைக் காரணமாகச் சுட்டிக்காட்டி எழத மறுத்தேனோ என்னமோ. ஆனால் மனம் உடைந்தது உண்மை, அதனால் பலகீனப்பட்டு, வருந்தி, என்னை வருத்திக் கொண்டது உண்மை. அதனால் இந்த காயங்களுக்கு மருந்து போட, பிறருக்காக எழுதுவதை விட்டு விட்டு, எனக்காக எழுதயே தீரவேண்டும் என்று எழுதும் பதிவு இது.

ஆனால் என்ன எழுதலாம் என்று இன்னும் தெரியவில்லை….இவ்வளவு நாட்கள் எழுதிய பதிவுகளில் எவ்வளவோ எழுதியிருக்கிறேன், இன்று மட்டும் ஒன்றுமே எழுதாமல்….

நாம் யாரிடம் சாய்ந்து அழுகலாம் என்றிருக்கையில், பிறர் நம்மிடம் சாய்கின்றதை விதி என்று மணிக்கொடி காலத்து எழுத்தாளர் செப்பலாம்; விதிக்கும் விதியுண்டள்ளவா? அது தன்விதியால் பிறர் விதி பாடுபடுவதை யாரிடம் நொந்து செப்புமோ? மீண்டும் அழுகைக்கு வருலாம். என் வருத்தம் நீக்கவே திக்கிலாத நான் எங்கணம் உன் வருத்தம் தீர்க்க தகுதியாகிறேனோ? உன்னிடம் பேசும் போது இருக்கும் தெளிவு ஏன் நான் என்னிடமே பேசும்போது இருப்பதில்லை?

பைத்தியக்காரத்தனத்திற்கும், சீரிய சிந்தையின் செயல்பாட்டுக்கும் இடையே நூலளவுதான் வித்யாசமாம்.(படித்ததை அன்றே உணர்ந்து நின்று பார்க்கிறேன் நான்). உன் பிரச்சனை இன்னதென்று நீ பேசும் மாட்டிலே புரிந்துகொண்ட நான், என் பிரச்சனையின் திக்குக் கூடத்தெரியாமல் தவிப்பதேன்? நீ என்னிடம் புலம்பியது போல, நான் யாரிடம் புலம்புவேன்? அதுவும் புலம்பலாம் என்று நினைத்தவரிடம், புலம்ப உரிமையில்லாமல், புலம்ப முடியுமா என்று கூட தெரியாமல், மெல்லவும் முடியாமல், முழுங்கவும் முடியாமல்……

அப்பனாகட்டும், மகனாகட்டும், அத்தையோ, மாமாவோ, பாட்டியோ, பேரனோ, நண்பனோ, காதலனோ, எல்லா உறவு முறைகளிலும், ஒருவரைவிட மற்றவருக்குத்தான் அந்த உறவு மிக அதிகமாகத் தேவைப்படும். அப்படி அதிகமாகத் தேவை கொண்டவர்தான், அவ்வுறவில் அதிகம் வேதனையும் கொள்வர். இது இயற்கை அறியாமல் விளைத்த பல சட்டங்களில் ஒன்று. உன் பிரச்சனைக்கும் என் பிரச்சனைக்கும் இதுதான் அணிவேரான அம்சமோ என்னவோ?

உன்னைவிட்டு வேர் ஒருவரிடம் செல்கிறேன். என் நினைவாவது அவருக்குண்டோ? யான் அறியேன். நினைப்பிலாமல் இருக்காது, அது நானாக என் மீது கொண்டு கொள்ளும் சுயபச்சோதாபம். உன் நிலையை விட என் நிலை மோசம் ஆகையால் எனக்குத்தான் உடனடித் தீர்வோ, சிகிச்சையோ, இதையெல்லாம் தாங்கிக் கொண்டேன் என்ற பதக்கமோ தேவை.

யாருக்குத்தான் பிரச்சனையில்லை. அவனவனுக்கு அவன் பாடு! அதுவும் அவன் பாடுதான் பெரும் பாடு! உளவியல் காரணங்களில் இப்படி சமூகம் அமைந்திருப்பது பெரும் விந்தை, காரணம் நாம் சமூகமாக வில்லை, நம்மையும் சமூகத்தையும் பிரித்துவைத்துதான் பார்க்கிறோம். அப்படி இருக்க ஏன் நம்மை ஒரு குழும்மாகக் கருதுவானேன்? விந்தை தான் அல்லவா?விந்தை விதைத்து முளைக்கும் சமூகத்தில் விந்தைகளுக்கு எல்லையில்லை தான்.

எழுதாத குறையை இன்று எதேதோ காரணங்களால் நிவர்திசெய்து கொண்டேன். என்னிடம் நானே புலம்பிக் கொள்வதால், ஏதேனும் மாற்றம் தெரிகிறதா என்று பார்க்கிறேன்…பார்ப்போம் நாளைக் காலை விடிந்தவுடன் தெரிந்துவிடும்.

கடிவாளத்தை பிடித்து, குதிரைகளை அடக்கி, சற்றே சிரமப்பட்டுத்தான் செல்லும் திக்கை நோக்கி நான் பயணக்கிமுடியும். இருந்தும் அதைச் செய்யாமல் இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். பயணத்தின் திக்கை மாற்றுவதைக் காட்டிலும், இந்த கணத்தை, இந்த நொடியை பதிவு செய்வதில் கவனமும் ஆர்வமும் அதிகம். மீண்டும் இந்த கட்டுகடங்காத பாதைக்கு வரமாட்டேன் என்ற சுய நம்பிக்கை போலும். அல்லது வந்திவிட்ட இந்த பாதைக்கு ஒரு முழுக்குப் போடுவதற்காவும் இருக்கலாமோ? யார் அறிவார்?

நாம் ஒவ்வொருவருக்கும் இந்த கணங்கள் கண்டிப்பாய் இருக்கும். சிலருக்கு தெரிந்தே(என்னைப் போல) சிலருக்கு சிறுதும் தெரியாமல். ஆனால் அணைவருக்கும் இருக்கும். திரும்பிப் பார்க்கையில் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறோம் எனும் கேள்வி எழும். தீயதை விட முயற்சிப்பதைக் காட்டிலும், நல்லதை செய்ய முயற்சித்தால் தீயவை(பழக்கங்கள்) விலகும் என்று பாரதி சொல்லியிருக்கிறான்.

என்ன நல்லதைச் செய்து நான் திருந்தப்போகிறேனோ? தவறு செய்வதை பாவமாக நான் கருதுவதில்லை, பாடமாகத்தான் கருதுவதுண்டு. அப்படி இருக்க தவறுகள் செய்யச் செய்ய மனிதன் பல பாடங்களைப் படிக்கிறான்( அவன் திறந்த பார்வையோடும் மனதோடும் இருந்தால்). இந்த அனுபவப் பாடங்களை ஏட்டுக் கல்வியில் பெற்றுவிட முடியாது. புத்தகத்தில் படித்திட முடியாது. வருங்காலத்தில் விஞ்ஞானம் இவ்வாக்கியங்களைப் பொய்யாகலாம். ஆனால் இவ்வனுபவங்கள் வாழ்வதற்கு மிக அவசியமென்பதை விஞ்ஞானத்தால் பொய்ப்பித்துவிடமுடியாது.

இனி என் பயணத்தின் திக்கு, என் லட்சியங்களை நோக்கு ஓடவேண்டியது தான். கடிவாளத்தைப் பிடிக்க கைக்கோலை கீழே வைக்கிறேன். அடிக்கடி அயரும்போதோ, அனுபவங்களை அணுகும் போதோ, பயணத்தின் பகுதிகளை பதித்தும் வைக்கப்பார்க்கிறேன்.

முதல் முறையாக ஒரு தமிழ் படம், சிங்கையிலே பத்து இடங்களுக்கு மேல் திரையிடப்படுவது, படத்தின் எதிர்பார்ப்பையும், ரஜினியின் இரசிகளது முடிவில்லாத உற்சாகத்தையும் கோடிட்டுக்காட்டுகிறது.

‘புதியமனிதா பூமிக்குவா’ எனும் தலைப்புப் பாடலுடன் படம் தொடங்குகையில், நிரம்பி வழிந்த அரங்கத்தின் ஆராவாரத்திலும், உற்சாகத்திலும் என்னால் கலந்து கொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை.

எளிமையான கதை. அதை ஷங்கர் பட த்திற்கு ஒரு குறையாகக் கூட சிலர் கருதலாம். இருந்தும் விஞ்ஞானத்தை தமிழ் சினிமாவோடு கலக்கும் ஒரு நல்ல முயற்சி. இனி வரும் ரஜினி படங்களின் எதிர்பார்ப்பை, வேறு பக்கமாக திசைதிருப்ப முயற்சித்து, வழக்கத்திலிருந்து கவனமாக வேறுபட்டிருக்கிறார் ஷங்கர்.

வழக்கமாக, ஒரு அதிரடியுடனோ, பாடலுனோ திரையில் தோன்றும் ரஜினியை, ஆரவாரமில்லாது, அமைதியான தொடக்கத்துடன் கண்டது புதுமையாய் இருந்த போதிலும் பல ரஜினி இரசிகர்களுக்கு ஏமாற்றமே என்று தான் சொல்லவேண்டும். இருந்த போதிலும் விஞ்ஞானக் கதையை மனதில் கொண்டு, இவற்றை தவிர்த்தது ஷங்கரின் சாமர்த்தியமே.

ச்சிட்டியாகவும், வசிகரனாகவும், ரஜினியை இருவேறு பரிணாமங்களில் அழகாக படைத்திருக்கிறார் ஷங்கர். ரோபோ ரஜினியின் சாகசங்களும், திறமையும், ஆற்றலும் அனைவரையும் கவர்ந்ததென்பதில் எந்த வித சந்தேகமுமில்லை. ஆனாலும், வசிகரனாக வரும் காட்சிகளிலும் ரஜினி கையாண்டிருக்கும் பாவனைகளும்,  உடல்மொழியும் அவரை விஞ்ஞானியாகவும் வசிகரிக்கத்தான் செய்கின்றன.

அறிவியல் செய்திகளில், இரசிகர்கள் தொலைந்துவிடாது இருக்க, மறைந்த திரு சுஜாதா அவர்களையும்,  திரு மதன் கார்க்கி அவர்களையும் வசனம் அமைக்க சேர்த்துக் கொண்டது பாராட்டத்தக்க விஷயம். ரஜினியின் பஞ்ச் வசனங்களை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு சற்று எமாற்றமாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் இரு கதாப்பாத்திரங்களுக்கும் அது அவசியமற்றது என்று உணர்ந்து, அவைகளை பயன்படுத்தாதது ஷங்கரது துணிச்சல்.

ஐஸ்வரியா ராய் பச்சன் அழகின் ஓவியமாய் காண்பிக்கபட்டிருக்கிறார். கண்ணசைவிலும், முகபாவனைகளிலும், துள்ளலிலும், துடிப்பிலும், ஆடலிலும், பாடலிலும் இளமையும் அழகும் கொட்டிக்கிடக்கிறது. ரோபோவை மயக்க இவரைத் தவிர வேறு எந்த அழகியாலும் முடியாதுதான். அழகின் மொத்தம் ஐஸ்தான்.

பாடல் காட்சிகளுக்கும், வரிகளுக்கும், இசையமைப்புக்குமே படத்தை பலமுறை பார்க்கலாம்.
பாலைவனத்தையும் அழகான பூவனமாக காணமுடிந்தது, ஷங்கர் மற்றும் ஒளிப்பதிவாளர் இரத்னவேலுவின் கூட்டனியில். இந்த பட த்திற்கு இசையமைத்து,தனது திறமையை மீண்டும் நிரூபித்துள்ளார் ஆஸ்கர் நாயகன் ஏ.ஆர். ரஹ்மான்.

பாடல் வரிகளில், ‘ இரும்பிலே ஒரு இருதயம் முழைக்குதோ’ அற்புதமான அறிவியல் கவிதை. ‘காதல் அணுக்கள்’ அழகான அறிவியல்-காதல், ‘ அரிமா, அரிமா’ ஷங்கரின் படத்திலே வரும் பிரம்மாண்டப் பாடல். ‘கிளிமாஞ்சாரோ’ மிக அழகான பின்னணியைக் காட்சிகளைக் கொண்ட பாடல்.அனைத்துப் பாடல்களும் படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே மக்களின் மனதில் வெகு சுலபத்தில் பதிந்திருப்பது, வைரமுத்து, கார்க்கி வைரமுத்து,ஏ.ஆர்.ஆர், ஷங்கரின் வெற்றிக்கூட்டனிக்கு வெளிச்சம்.

பொதுவாக ஒரு பட த்திலே, கதாநாயகனது அசுர சக்திகளை, கிராஃபிக்ஸ் போட்டுக் காண்பிக்கும் போது அது மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகவேத் தெரியும். இந்த கதைகளத்தில், ரோபோவின் சாகசங்கள் கிரா        ஃபிக்ஸாகவே இருக்கும் போதிலும், அது முழுதும் நியாயப்படுத்தப்பட்ட தன்மைகளாகவே தெரிந்தது. தமிழ் சினிமாவை அடுத்த நிலைகளுக்கு இந்த படம் நிச்சயமாக எடுத்துச் சென்றுதான் இருக்கிறது.இது மேலும் தொடரவேண்டும்.

ச்சிட்டி வெர்ஷன் 2.0வில் ரஜினியின் கலக்கல், அவரது பழைய படங்களை நினைவுக்கு கொண்டுவருகின்றன. ரோபோக்களுக்கு நடுவே யாரந்த ‘கருப்பு ஆடு’ எனும் காட்சி மெச்சத்தக்கது. ஆனாலும் இறுதிக் கட்ட காட்சிகளின் நீளத்தையும், வன்முறையையும் தவிர்த்திருக்கலாம். கையாள முடியாத நிலையையும், அவசரத்தையும் படத்தின் முடிவிலே காணமுடிகிறது.

ரோபோட்டிக்ஸ் எனும் களத்தில், இன்னும் ஆளமான பிரச்சனைகளும் சூழ்நிலைகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் கடைநிலை இரசிகனைக் கருதி, ரோபோவுக்கு காதலை மட்டும் உரசிக்காட்டியிருப்பது வெறும் பாலபாடமே. ச்சிட்டி வெர்ஷன் 2.0வைப் போல, பல வெர்ஷகள் தமிழ் சினிமாவில் வரவேண்டும். மொத்தத்தில் எந்திரன் தமிழில் ஒரு நல்ல அறிவியல் தொடக்கம்.டொட்!

வேட்கையைத் தொடங்கி சுமார் இரண்டு வருடங்களாகிவிட்டது, என்ன செய்வதென்று எனக்கு தெரியவில்லை. மாத இதழ்கள் ஆண்டு மலர் வெளியிடுவது போல சிறந்த பதிவுகளை தொகுத்து அச்சிட்டாலும் படிப்பதற்கு ஆளில்லை. ஆகையால் ஒரு பெரிய விஷயமாக கொள்ளாமல், தொடர்ந்து, குறுகிய இடைவேளைகளில் எழுதுவதே உத்தமம்.அதையே நானும் செய்ய நினைக்கிறேன். முதலில் சன் பிக்ச்சர்ஸ் தயாரிப்பில், ஷங்கரின் இயக்கத்தில் வெளிவந்த எந்திரன்!

இளைஞனே, துணிந்து நில்!

வானத்தை எட்டி நின்று விடாதே, அதையும் தாண்டி நிலவின் முதுகைத் தட்டு, சற்றே இளைப்பாறி, அங்கிருந்து வேறு ஒரு கிரகத்திற்க்குத் தாவு. விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது அண்டம், நீ மேலே உயர அது எப்போதும் தடையாக இருக்கப்போவதேயில்லை. நீதான் உன் எல்லைகளை அதனளவு விஸ்தரித்துக் கொள்ள வேண்டும். வெற்றி என்பது ஒரு இடத்தை பிடிப்பதல்ல, பிடித்த இடத்தை தக்கவைத்துக் கொள்வது!

தினம் தினம் ஒவ்வொரு கணத்தையும் வாழ்! நேற்றைய சரித்திரங்களை பாடமாகப் படி, தவறுகளை நினைத்துப் புலம்பாதே. நாளை வரலாற்றை உன் கரங்களால் செதுக்கு, வெறும் ஆசையால் ஆகாசக் கோட்டை கட்டாதே! உழை! உழைப்பிற்கு நிகர் வேறெதுவுமில்லை. உழைத்து கிடைத்த கனியே சுவைக்கும்!

விண்ணிலே நீ தாவும் போது, காற்றும், புவியீர்ப்பும் உன்னை மீண்டும் மண்ணில் தள்ளும். சோர்ந்து போகாதே, முயற்சி செய். ஆயிரம் முயற்சிகளும் தோல்வியானால், ஆயிரம் பிழைகளை செய்தாய் என்று உணர்.முடியாது என்று துவண்டுவிடாதே. முடித்துக் காட்டு!

நீ இளைஞனாய் இருப்பது, உனது வயதால் அல்ல, உனது மனதால், நினைவால்.நாளை என்ன செய்யவேண்டும் என்று இன்று நினை. நினைப்போடு நில்லாமல், நிஜமாக்கிக் காட்டு!

வாழ்க்கை ஒரு பெரும் சூறாவளி, திறமையோடு கலம்பிடித்தால்தான் உன்னால் கரை காணமுடியும். உனக்குளே இருக்கிற திறமைகளை நீ மறுப்பதால்தான் அவை வெளிவராமல் இருக்கின்றன.வெளிக்கொணர ஆவன செய். உனக்குளே உன்னையே தேடு. பாதைகள் மாறும், பயணங்கள் மாறும். தேடுதலை நிறுத்தாதே. தொலைந்து போக பயப்பாடாதே. அப்போதுதான் புது வழி கிடைக்கும்.

நிதமும் பாதவம் இடையே மாதவம் செய்யும் ஆதவம் எழுமுன் உன் துயில்தவம் கலை. உலகத்தையே நீ தட்டி எழுப்பு. பகலிலும், இரவிலும் வெறுங்கனா மட்டும் காணாமல், வைகரைத் துயில் எழுந்து கனவை நனவாக்கு.

மனச்சிக்கல் வந்தால் மழையிலே நனை, தாவரத்தின் பசுமையை ரசி, கவிதை பாடு. பார்வையை விஸ்தரி, உன் பாதைகள் தானாக விரியும். சோம்பலை ஒழி! இசை கேட்டு வசைகளை கரை! தியானம் செய்!உண்மை பேசு! மழழையின் குரல் கேள்! குறள் படி!

மனம் கனக்கின்ற வேளைகளில், கணத்தில் இடுக்கண் களையும் நட்பு நாடு. உனக்குளே இருக்கும் உலகத்தை தேடு. உலகம் உன்னைத் தானாகத் தேடும். ஏறு போல் நட, பிரளையத்தைக் கண்டும் அஞ்சாதே! உடலை முறுக்கேற்றுவதோடு நில்லாமல் மனதையும் முறுக்கேற்று! கண்டதை திங்காதே, ஆனால்கண்டதைப் படி! வெற்றி என்பதும் தோல்வியென்பதும் சுத்த வீரன் பார்வையில் ஒன்றாகிவிடும். முயற்சியே மாட்சி! விடுகின்ற ஒவ்வொரு மூச்சையும் ஒரு முயற்சிக்கு விடும் போதே, அதன் பலன் உன்னைச் சேர்கிறது. இந்த கணமுதல் தொடங்கு! நீயார் என்பதை தேடு! காதலித்துப் பார்; உன்னையும், உன் உணர்வுகளையும், உன் உறவுகளையும்.

உலகத்தோடு உத்துவாழச் சொல்வர், உலகம் என்ன பகற்றுகிறது என்று பகுத்தறிவு கொண்டு ஆய்வு செய். மனம் நிலை படுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்தாலொளிய அதன் சொல் கேளாதே! மனம் இதயத்திலிருக்கிறது என்பது பொய்யுரை என்று என்றாவது நீ சிந்தித்ததுண்டா?உன் சிந்தனைகளின் பலத்தை குறைவாக எடை போடாதே. நீ நினைப்பதையே காண்பாய். பழமொழிகள் கதைகொண்டும், இலைகொண்டும் காய் மறைத்துச் சொல்லும். தோலுறித்து அதன் கனிகளைப் பார், அடுத்த நூற்றாண்டிலும் அவை புதுசிந்தனைகளாகவே இருக்கும்.

தனித்து நிற்கத்தயங்காதே! ஆயிரம் நட்சத்திரம் இருந்தாலும், ஒரு சூரியனே உலகை இயக்கிறது! உன் சிந்தனைகளை சிறகாக்கி, வந்தனைகளைப் பெறு! மலையளவு உயர்ந்தாலும், கடுகளவாய் இரு!

உன் தேடலின் தொடக்கமல்ல இது, அது நீ விந்தாக இருக்கும்போதே தொடங்கியது, முடிவுமல்ல இது. இடைபட்ட காலத்தில் உனக்குள் அடிக்கும் அபாய மணி! உன் வாழ்க்கையோட்டத்தின் ஒய்வு பெறும் சமயம் நீ அடுத்தவரியை படிப்பதோடு முடிகிறது. மீண்டும் ஒய்வெடுக்கும் போது இந்த பதிவின் முதல் வரி உனக்காக காத்திருக்கிறது!

வெகுகாலமாக வேங்கையின் வேட்கைப் பக்கம் தலை வைத்துக் கூட படுக்கவில்லை அதற்கு என்னை மன்னிக்கவும்.

இன்று இதுகாலம் வரை தோனாதா வெறுமை தோன்றியவுடன் வேட்கையில் சரணடைகிறேன்.

கடந்த மூன்று மாதங்களில் பல விஷயங்கள் நடந்தேறி என்னை அலைக்களித்தது என்னமோ உண்மைதான். பல நிகழ்வுகளில் ஈடுபட்டு மனம் அமைதியின்றி உழைத்துக் கொண்டே இருந்தது. இந்தியப் பயணமாகட்டும், அகிலாவின் கல்யாணமாகட்டும், இரண்டு வார தேசிய சேவையாகட்டும், சங்கே முழங்காகட்டும்,  அறுவைசிகிச்சையாகட்டும், சென்ற வாரம் நடந்தேறிய நதிகளாகட்டும்…அப்பப்பா….எவ்வளவு நிகழ்வுகள்? ஒன்று முடிந்து ஒன்று கூட அல்ல, ஒன்று முடிவதற்கு முன்னாலேயே மற்றொன்று.  இதிலே, எத்தனை மனிதர்கள்? எத்தனை அனுபவங்கள்? இதனால் மனம் சென்ற தூரமும் ஆளமும் எவ்வளவு?

உடல்கண்ட களைப்பும் களிப்பும் எவ்வளவு?

இது அத்தனையும் முடிந்த பிறகு, மனதிலே தோன்றும் அந்த வெறுமையோடு நிற்கிறேன். தவறு.என்னால் நிற்க முடியவில்லை. என்னோடு இருபதி நான்கு மணிநேரமும் முனங்கிகொண்டே இருந்த கைப்பேசியை என்று மறுபடிமறுபடி பார்த்து அதன் அமைதிகண்டு வெறுக்கிறேன்.

பள்ளிவேலைகளில் ஆர்வமின்றி, அதை தவிர்க்க நினைக்கிறேன், எனது மனநிலை சரியான பின்பு அவற்றை செய்யலாம் என்று. ஆனால் அதைச் செய்யவே மாட்டேன் என்பது போலத் தோன்றுகிறது.

தொலைக்காட்சியில் அமர்ந்தாலோ, படங்களை இரசிக்க முடியவில்லை.

புத்தகங்களைப் பார்த்து பக்கங்களை திருப்ப மறுக்கிறது கைவிரல்கள்.

நண்பரோடு பேசலாம் என்றால் யாரிடம் பேசுவது? என்ன பேசுவது?

எனது வெறுமையை பகிர்ந்து கொண்டு அவர்களையும் வெறுமையாக்குவதா? மனம் சம்மதிக்கவில்லை.

கவிதை எழுதவும், இரசனையில் இரங்கவும் பலம் இல்லாததால் மனம் இயங்க மறுக்கிறது. எனது வெறுமையை வாக்கியத்தில் எப்படி காண்பிக்கலாம் என்று யோசிக்ககூட முடியவில்லை.

இவ்வளவு வெறுமையும் விரக்தியும் எங்கிருந்து வந்தது? ஏன் என்னால் இதை மாற்றமுடியவில்லை, மனம் போன போக்கிலே விரல்கள் தட்டச்சு செய்கின்றன!

கடந்த ஆறு மாத காலமாகவும் அதற்கு மேலாகவும், எவ்வள்வோ அனுபவங்களையும், உணர்வுகளை பகிர்ந்து கொள்ளமுடியாது போனதில் எமக்கு பெரும் வருத்தமே….அதற்க்கு மன்னிப்புக் கோரி, மீண்டும் எழுத்தத் தொடங்குகிறன். விடப்பட்ட பதிவுகளுக்கு ஈடுகொடுக்க, இரட்டிப்பு பதிவுகளையாவது வாரந்தோரும் செய்ய முயற்சிக்கிறேன்…இனிமேலும் தாமதிக்காமல்….